Szczepionki zabite

-3. Szczepionki zabite (pełnokomórkowe). Do przygotowania szczepionki używa się szczepu (lub szczepów) wyosobnionych z ognisk endemicznych lub epidemicznych, lub używa się jednego wzorcowego szczepu w wielu krajach. Użycie szczepu wzorcowego możliwe jest wówczas, gdy występuje on tylko jako jednolity pod względem budowy antygenowej.

Wybrany szczep namnaża się i oczyszcza z substancji balastowych. Inaktywację szczepu można przeprowadzić kilkoma metodami. Stosowane jest ogrzewanie w określonej temperaturze, np. 333-338 K (60-65°C) przez 60-90 min. Jest to inaktywacja cieplna. Inaktywacja chemiczna polega na dodawaniu pewnych związków chemicznych do zawiesiny drobnoustrojów, najczęściej stosuje się fenol 0,5%, formalinę lub betapropio- lakton. rzadziej inne związki chemiczne. Do inaktywacji wirusów używa-

ne są także promienie nadfioletowe. Czasem używane są metody kombinowane – cieplnochemiczne. W ostatnich latach stosowana jest metoda otrzymywania pełnokomór- kowych szczepionek w stanie suchym. Po odpowiednim oczyszczeniu bakterii dodaje się aceton zamrożony do 248 K ( – 25°C). Zachodzi proces odwodnienia komórki bez naruszenia jej budowy antygenowej. Aceton odlewa się, a masę komórkową suszy się w próżni. Otrzymany proszek można odpowiednio dozować do pojedynczych ampułek. Szczepionki takie posiadają długoletnią trwałość.

Leave a Reply

Rekomendujemy Witryny